Symbolen - Sylvia Evers

SYMBOLEN

Ik ben net verhuisd. En zowel bij het in- als uitpakken van mijn dozen vol spulletjes en prullaria, constateerde ik het een en ander. Mijn God; wat heb ik een arsenaal aan symbolen opgebouwd in de loop van de vervlogen tijd. Heel veel daarvan heb ik gekregen; op verjaardagen, andere feestjes of als teken van liefde/vriendschap. Dat maakte het ook zo moeilijk om het niet in te pakken en mee te nemen naar mijn volgende station.

 

Vandaar dus, dat ik er nu weer mee in mijn handen sta om het plek te kunnen geven, ergens in deze nieuwe woonruimte. Enerzijds dankbaar voor al het geluk dat men mij toewenste, getuige de grote hoeveelheid Boedha’s. Anderzijds een beetje onbeholpen, want een heel huis vol met Sidharta’s, Gautama’s, Maitreya’s en alle andere verlichte geesten, roept toch ook een verwachting op? Ik heb van pure consternatie, zelfs een afbeelding op de plee gehangen. Alhoewel daar de verlichting zeer welkom zal zijn

voor een ieder die er plaats neemt. Incluis mezelf.

 

Maar het blijft er niet bij; ook Jezus en Maria zijn volop vertegenwoordigd en dan

zijn er nog de Mexicaanse vriendengroepjes en de Indiase grootheden. Allemaal gericht op de bescherming van het huis en mijn lijf en leden. Gebedsvlaggetjes, gebedsmolentjes en van die bruine houten handgesneden knotsen die een man voorstellen in kleermakerszit met gebogen hoofd en de handen voor zijn gezicht. Ik weet bij God niet, hoe ze heten, maar ik heb er inmiddels 3 stuks van. Ze staan van groot naar klein op mijn boeken rek met hoofd richting voordeur, de juiste plek, stond op hun begeleidende brief.

 

Mijn ouders zijn niet zo op de hoogte van de wereldse wijsheden, wel van zelf veel (kortbij) op vakantie gaan. Dus wat dat betreft zou ik al een hoekje kunnen inrichten,

met souvenirtjes die ze mij hebben meegebracht. Handbeschilderde vaasjes, kaasplateautjes, blikken vlinders en zeemeeuwen, glazen bollen. Allemaal liefde; want ze denken aan mij terwijl ze elders vertoeven. Gelukkig zijn ze zelf tot inkeer gekomen, nadat ik benoemde dat ze toch altijd in mijn hart zijn, ook al zijn ze op vakantie. Gaf hen ook meer rust; hoefden ze niet meer op jacht om iets geschikts te vinden. Schatten van ouders heb ik.

 

Wellicht dat dit ook de basis vormt van mijn uiteindelijk conclusie. Ik had natuurlijk afstand kunnen doen, van al deze niet “nodige” bagage. Dan was mijn flatje nu kaal en clean en zeer opgeruimd geweest. Nee, nu ik alle ditjes en datjes en overige prullaria een plekje heb gegeven, kan ik zeggen; ik ben weer thuis gekomen. Mede dankzij alle spulletjes en leukigheidjes, die zoveel liefde en zorg vertegenwoordigen. Merci! Iedereen en allemaal. Dank voor alle esoterische oliebranders, beeldjes, wierook, kruidenthee, halfedelstenen, handgemaakte zeepjes, waxinelichtjes. Schilderijen, afbeeldingen, schemerlampen en muffinwarmhouders, schaaltjes en mondgeblazen glazen, etc/etc..

Zonder jullie liefde en energie was er geen thuis komen mogelijk geweest!

 

 

 

 

© 2015 Sylvia Evers

 

Auteur

Sylvia Evers (1969)