Vrijheid blijheid - Claar Lenssen

Vrijheid blijheid

Eenmaal per jaar mag ik van mijn neef Thijs zijn Volkswagenbusje lenen. Het is een tot campertje verbouwde T2, een oldtimer, oranje-geel van kleur met chroom accenten en schattige, nostalgische rondingen. Stoelen en banken zijn met groen-geel geblokte stof bekleed en voor de zij- en achterramen kun je gordijntjes schuiven. Het is van alle gemakken voorzien: keukentje, banken die bedden kunnen worden, kastjes vol huisraad, ijskastje en CD-speler. Je kunt het dak in de hoogte uitschuiven en aan de zijkant een luifel bevestigen.

Ik moet even wennen aan het rijden: groot stuur, flinke pook en hoge pedalen. De eerste rotonde zo zonder stuurbekrachtiging is hard werken. Maar dan: wat een genot! Het vette geluid van de motor, het verrassend goede zicht, het rustig tuffen maakt dat ik voortdurend zit te grijnzen. Ik voel me stoer, zo in mijn eentje in deze coole bus. De CD’s voor onderweg heb ik met zorg uitgekozen, passend bij de ziel van het busje en de tijd waarin zijn wieg stond. Almost, I cut my hair... Ha, nog een busje op de weg! Een T3, de bestuurder steekt joviaal zijn arm op, verbonden door onze wederzijdse liefde. Straks haal ik de vrienden op waarmee ik elk jaar naar Bospop ga. Ik zal bij aankomst op de claxon rammen, die zo’n uniek geluid geeft. Ik zie de grijns al verschijnen op hun koppen. Ook zij zijn fan van de bus met de zonnige ziel. . It’s allright, she says it’s allright,take anything you want from me. Anything… Ik maak het zijraampje open, zodat mijn elleboog er, een beetje nonchalant, op kan rusten. Ik verheug me op wat er volgen gaat: een weekend vol muziek, vriendschap, drank, dansen tot de zon opgaat, even loskomen van de verantwoordelijkheden van alle dag. Mijn busje zal op de festivalcamping bewonderd worden door zielsverwanten en ik neem een kijkje in soortgelijke vehikels. Alle Menschen werden Brüder…

Thijs en zijn vriendin Janine zijn veel ondernemender dan ik, maken verre reizen met het busje, samen met hun jonge tweeling. Wat tof dat ik hun vertrouwen krijg! Ik mijmer over mijn familie, ben er zo rijk mee. Freedom’s just another word for nothin’ left to lose... Niet te hard rijden nu, alles gaat rammelen, rustig aan... Echte vrijheid zit in je hart en in je denken, niet in bezit. Maar hier, in mijn uppie, met mijn handen aan het roer van de bus die mijn hart gestolen heeft, de zon op mijn arm, met een tof weekend in het verschiet, voel ik: ik kan over de wereld vliegen, zo vrij als een vogel...

 

Claar Lenssen

© maart 2015

 

Auteur

Claar Lenssen

Column verschenen op 28 maart 2015.