Nieuwe ronde - Claar Lenssen

Nieuwe ronde

Als kind kon je me erg blij maken met een nieuw schrift. Bij het zien van de maagdelijke, onbeschreven, gladde blaadjes met strakke lijntjes, maakte zich een gevoel van opwinding van mij meester. Ook de geur van zo’n schrift was speciaal, ondefinieerbaar verwachtingsvol. Ik nam me altijd voor om er zuinig op te zijn: netjes te schrijven, mooi binnen de lijntjes, met de juiste schuinte naar rechts, met regelmatige krullen en natuurlijk foutloos. Geen blaadjes te kreuken, geen kaft te laten scheuren. Op school zouden er mooie stempels op worden gezet. Een schrift voor thuis kon ik vullen met verhaaltjes en versjes, of als dagboek gebruiken. Ik kon de teksten naar believen versieren met tekeningen, stempels en plaatjes. Alles was nog mogelijk. Het leek volledig in mijn macht.

 

Een vers, nieuw jaar roept een vergelijkbaar gevoel bij me op. Alles ligt nog open en wie weet wat er in het verschiet ligt, wellicht onverwachte, gouden momenten. Ik ga zuinig zijn op mijn jaar: gezonder leven, meer tijd voor gezin, familie en vrienden, meer lezen, het wereldnieuws beter volgen, me minder druk maken en veel lol trappen. Een nieuwe ronde met nieuwe kansen, met meer heft in eigen handen. De opwinding van een nieuw jaar is goed te voelen bij de jaarwisseling. Samen met vrienden enigszins beneveld met bubbels in de hand elkaar alle moois van de wereld wensen, voelt feestelijk en verwachtingsvol. Ook de eerste dagen erna kan de roes nog voelbaar zijn. Dan komt de realiteit weer om de hoek: niks gezonder leven, hoezo meer lezen? De waan van de dag heeft het leven alweer overgenomen. Het beheerste, nette schrijven heeft plaatsgemaakt voor hartstochtelijk geklieder in het dagboek. De eerste kreukels in het schrift zijn net zo zichtbaar als die in mijn gezicht.

 

Ik herken het patroon, weet dat ik mezelf elk jaar opnieuw voor de gek hou. Een verandering in jaartal verandert niets wezenlijks aan mijn leven. Toch ben ik er blij mee. Heel even zo’n illusie beleven, wat voelt dat heerlijk! Bijna zo fijn als een nieuw schrift...

 

© 2015 Claar Lenssen

Auteur

Claar Lenssen

Column verschenen op 5 januari 2015