Alaaf! - Marc van der Hijden

Alaaf!

Nog maar even en we mogen ons weer verheugen op het voorjaar, de ontluikende natuur, ik vind het ‘t mooiste seizoen. Maar de lente begint niet voordat de carnavalsfeesten hebben plaatsgevonden. Vastenavond is van oudsher een eet- en drinkfestijn: we mogen ons nog één keer flink laten gaan voordat de vastenperiode begint.

 

De echte betekenis van de vastenperiode is, zoals veel kerkelijke tradities, allang vergeten. Het had ermee te maken dat je een tijd lang, veertig dagen maar liefst, minder zou eten en drinken en vooral niet snoepen. Ik herinner mij nog dat ik als kind ieder jaar een vastentrommeltje kreeg. Dat was een blikken trommeltje waar je gedurende de vastentijd ieder snoepje of koekje dat je kreeg in moest bewaren, dat was de heilige opdracht van mijnheer pastoor. In dat trommeltje rammelde alles doorelkaar en de tumtummetjes en schuimpjes smaakten al na een week naar speculaas. Het was daarbij een sport om stiekem het trommeltje van je broertje of zusje te kraken. Een beetje overhevelen en het viel niet meer op dat je trommeltje zo hol klonk. Het zal niemand verbazen dat ruim voor het einde van de vastentijd de trommeltjes alweer leeg waren. Kortom, een tamelijk zinloze traditie: een onmogelijke opdracht van de heer.

 

De oorspronkelijke bedoeling van het carnavalsfeest was het feesten en het een keer per jaar omkeren van de geijkte rollen waarin mensen door het jaar verkeren. Het is een grote verkleedpartij geworden met de meest waanzinnige kostuums. De last van de dagelijkse sleur wordt even van de schouders afgeworpen en er telt maar een ding: plezier beleven! Carnaval is geëvolueerd tot een gelegenheid waarbij mensen laten zien hoe ze in werkelijkheid zijn (of zouden willen zijn). Masker op, betekent dus eigenlijk: masker af!

 

Het frappeert dat mensen dan ineens loskomen en gewoon de dingen durven zeggen die ze altijd al wilden zeggen, maar om een of andere reden kwam het er nooit uit. Soms een uitgebreid verhaal, een andere keer een korte liefdesverklaring. Komt men los door de alcohol?

 

Waarom zijn wij mensen niet altijd zo? Waarom zeg je niet gewoon wat je van iemand vindt? Is dat bedreigend? We laten ons dwingen in een keurig keurslijf en frustreren daarmee ons gevoel. We hebben zelfs - speciaal voor carnaval- een universele uitvlucht bedacht, voor als je het niet zeggen wilt, dan zit alles verpakt in een groet van slechts één woord, je roept gewoon: ‘Alaaf!’

 

 

 

 

 

© 2016 Marc van der Hijden

 

Auteur

Marc van der Hijden (1952)

Column verschenen op

18 januari 2016